Ana spędziła pięć lat w więzieniu, mimo że była niewinna

Pewnego wieczoru, siedząc na ławce pod orzechem włoskim na podwórku, Ana uśmiechnęła się po raz pierwszy.

Bo prawda wyszła na jaw.

Bo sprawiedliwość, choć spóźniona, nadeszła.

I bo teraz wiedziała jedno na pewno:

Nikt nie mógł jej odebrać życia.